Stof om over na te denken: In januari 2004 werd in de Veterinary Times UK een artikel gepubliceerd waarin 31 Britse dierenartsen zich uitspreken tegen de jaarlijkse vaccinatie van honden en katten. Voor u weer naar de dierenarts gaat voor de jaarlijkse enting van uw kat wilt u dit misschien wel lezen.

Dit is een vertaling van het gepubliceerde artikel waarvan de originele tekst te vinden is op http://www.britfeld.com/vaccine-uk-vets.htm


Wij, de ondergetekenden, zouden graag onze zorgen in het licht van nieuwe bewijzen met betrekking tot het vaccinatieprotocol onder uw aandacht brengen.

Het Amerikaanse Veterinary Medical Association Committee rapporteert dit jaar dat de aanbeveling tot jaarlijkse hervaccinatie, vaak gefundeerd is op vele vaccinatielabels, die zijn gebaseerd op historische gegevens, maar niet op wetenschappelijke.

Smith schrijft in JAVMA in 1995 dat er "enig bewijs is dat een aantal vaccins immuniteit geven voor een periode langer dan 1 jaar. In feite is er volgens onderzoek geen bewijs dat vele jaarlijkse vaccinaties noodzakelijk zijn en dat bescherming na 1 vaccinatie vaak levenslang is." En ook: "Vaccinatie is een medische procedure met zowel voor- als nadelen voor de patient"; en verder dat "herhaald vaccineren van patiënten met voldoende immuniteit niets toevoegt aan de resistentie voor de ziekte en het risico op post-vaccinatie problemen kan vergroten". Tenslotte stelt hij dat "nadelige reacties veroorzaakt kunnen worden door het antigeen, de adjuvans, de drager, het conserveringsmiddel, of een combinatie hiervan. Mogelijke ongewenste reacties kunnen zijn het uitblijven van immuniteit, anafylactische shock, immuniteitsonderdrukking, het optreden van auto-immuun ziekten, kortstondige infectie en/of langdurende infectieve dragerstatus."

Het rapport van de Amerikaanse Animal Hospital Association Canine Vaccine Taskforce in JAAHA (Nr. 39, maart/april 2003) is ook interessant om te lezen: "De huidige wetenschap ondersteunt de uitspraak dat geen enkel vaccin altijd veilig is, geen enkel vaccin altijd beschermt en dat geen enkel vaccin altijd geïndiceerd is"; "misverstanden, desinformatie en de conservatieve houding van onze professie hebben er voor een groot deel voor gezorgd dat het aannemen van protocols, die het verlagen van het aantal keren vaccineren voorstaan, vertraagd werd"; "immunologisch geheugen zorgt voor langdurige immuniteit voor belangrijke infectieuze ziekten welke zeer veel langer is dan de traditionele aanbevelingen voor jaarlijks vaccineren. Dit wordt ondersteund door een groeiende hoeveelheid veterinaire informatie even als goed ontwikkelde epidemiologische controle in de humane geneeskunde, waaruit volgt dat immuniteit na vaccinatie extreem lang duurt en in de meeste gevallen zelfs levenslang is."

Ook toont het bewijs dat voor de duur van de immuniteit voor rabies, hondenziekte, parvo, kattenziekte en niesziekte (beide vormen) een minimum van zeven (7) jaar is aangetoond door serologie voor rabiës en challenge studies voor alle andere.

De dierenartsen die deze brief ondertekend hebben accepteren volledig dat geen enkel ander feit zoveel impact heeft gehad op de levens en de gezondheid van onze patiënten, de patiënten zelf en onze mogelijkheden om infectieziekten preventief te behandelen als de ontwikkeling van jaarlijks toe te dienen vaccins. Wij ondersteunen echter volledig de aanbevelingen en richtlijnen van de Amerikaans Animal Hospitals Association Taskforce, om vaccinatieprotocols voor honden en katten zo te verminderen dat boostervaccinaties alleen iedere drie jaar en alleen voor kernziekten gegeven worden, tenzij wetenschappelijk een ander beleid wordt gerechtvaardigd.

Verder gaan wij ervan uit dat het bewijsmateriaal zoals nu bekend er snel toe zal leiden dat de volgende feiten worden geaccepteerd:

a. Het immuunsysteem van honden en katten is volledig ontwikkeld op een leeftijd van 6 maanden en ieder gemodificeerd levend virus (MLV) vaccin dat na die leeftijd gegeven wordt, geeft een immuniteit die goed is voor het leven van dat dier.

b. Een volgende vaccinatie met een MLV een jaar later zorgt ervoor dat de antilichamen van de eerste vaccinatie die van de tweede neutraliseren zodat er weinig of geen effect is: het dier heeft geen extra bescherming gekregen, noch worden er meer memory-cellen toegevoegd.

c. Niet alleen zijn jaarlijkse extra beschermende vaccins voor parvo en hondenziekten onnodig, ze zorgen ervoor dat het dier bloot wordt gesteld aan potentiële risico's zoals allergische reacties en immuniteitsgemedieerde hemolytische bloedarmoede.

d. Er is geen wetenschappelijke documentatie die de labelclaims voor jaarlijkse toediening van MLV vaccins wettigt.

e. Puppies en kittens krijgen antilichamen binnen via de moedermelk. Deze natuurlijke bescherming duurt 8 tot 14 weken.

f. Puppies en kittens moeten niet gevaccineerd worden op een leeftijd jonger dan 8 weken. De vaccinatie zal geneutraliseerd worden door de immuniteit via de moeder en er zal geen extra bescherming geproduceerd worden.

g. Vaccinatie op een leeftijd van 6 weken zal absoluut de timing van het eerste effectieve vaccin vertragen.

h. Vaccinaties die met een tussenpoos van twee weken gegeven worden zullen eerder het immuunsysteem onderdrukken dan stimuleren. Dit zou de volgende nieuwe handleiding kunnen geven:

1. een serie vaccinaties wordt gegeven vanaf een leeftijd van 8 weken (bij voorkeur later) en wordt 3 tot 4 weken na elkaar gegeven, tot een leeftijd van ca. 16 weken.

2. Een extra boostervaccinatie wordt gegeven na een leeftijd van 6 maanden, die dan een levenslange immuniteit geeft.

In het licht van recent beschikbaar gekomen gegevens die het onnodig gebruik en de potentiële schade van jaarlijkse vaccinaties aantonen, roepen wij onze beroepsgenoten op te stoppen met de dagelijkse praktijk van het jaarlijks vaccineren.

Is het verwonderlijk dat cliënten vertrouwen verliezen in vaccinaties en zelf op zoek gaan naar de achtergronden ervan? Wij vinden dat ze hierin gelijk hebben. Politiek, traditie en het economisch gewin van dierenartsen en farmaceutische bedrijven zouden geen factor moeten zijn in het nemen van medische besluiten.

Het is algemeen geaccepteerd dat een jaarlijkse gezondheidscontrole van een huisdier aan te raden is. We schatten onszelf echter laag in wanneer we deze belangrijke dienst aan onze cliënten ophangen aan de vaccinatie, terwijl we uiteindelijk voor de gevolgen zullen moeten boeten. Moeten we wachten totdat men actie neemt tegen dierenartsen, zoals gebeurd is in Texas door dr. Robert Rogers? Hij beweert dat de huidige praktijk van het marketen van vaccins voor huisdieren bestaat uit fraude door het geven van een valse voorstelling van zaken, fraude door zwijgen en diefstal door misleiding.

De eed die wij als pas afgestudeerde dierenartsen afleggen is "om te helpen, of op zijn minst geen kwaad te doen". We willen onze positie in de maatschappij behouden en het vertrouwen dat men in ons heeft, gebaseerd op ons beroep, niet beschamen.

Daarom geloven wij dat diegenen die in het licht van deze nieuwe ontwikkelingen toch jaarlijks blijven vaccineren, zich misschien wel tegengesteld opstellen ten aanzien van de gezondheid van de dieren die aan hen worden toevertrouwd.

Met vriendelijke groet,

  • Richard Allport, BVetMed, MRCVS
  • Sue Armstrong, MA BVetMed, MRCVS
  • Mark Carpenter, BVetMed, MRCVS
  • Sarah Fox-Chapman, MS, DVM, MRCVS
  • Nichola Cornish, BVetMed, MRCVS
  • Tim Couzens, BVetMed, MRCVS
  • Chris Day, MA, VetMB, MRCVS
  • Claire Davies, BVSc, MRCVS
  • Mark Elliott, BVSc, MRCVS
  • Peter Gregory, BVSc, MRCVS
  • Lise Hansen, DVM, MRCVS
  • John Hoare, BVSc, MRCVS
  • Graham Hines, BVSc, MRCVS
  • Megan Kearney, BVSc, MRCVS
  • Michelle L'oste Brown, BVetMed, MRCVS
  • Suzi McIntyre, BVSc, MRCVS
  • Siobhan Menzies, BVM&S, MRCVS
  • Nazrene Moosa, BVSc, MRCVS
  • Mike Nolan, BVSc, MRCVS
  • Ilse Pedler, MA, VetMB, BSc, MRCVS
  • John Saxton, BVetMed, MRCVS
  • Cheryl Sears, MVB, MRCVS
  • Jane Seymour, BVSc, MRCVS
  • Christine Shields, BVSc, MRCVS
  • Suzannah Stacey, BVSc, MRCVS
  • Phillip Stimpson, MA, VetMB, MRCVS
  • Nick Thompson, BSc, BVM&S, MRCVS
  • Lyn Thompson, BVSc, MRCVS
  • Wendy Vere, VetMB, MA, MRCVS
  • Anuska Viljoen, BVSc, MRCVS, and
  • Wendy Vink, BVSc, MRCVS
Dorine Post's Profielfoto
Dorine Post antwoordde #1523 28 dec 2012 11:34
Wanneer je kat naar een pension gaat moet je kat wel ingeënt zijn. Veiliger voor de kat en voor de pensionhouder want die wil natuurlijk ook geen zieke dieren aan de eigenaars terug geven.
Aangezien je kat gevaccineerd en nog geen jaar oud is zou dat afdoende moeten zijn maar het pension wil wel graag een bewijs inzien dat het dier werkelijk is gevaccineerd.
Normaal gesproken krijg je bij een kat bij de eerste entingen een boekje waarin de kat beschreven wordt en waarin na elke enting een stempel of plakkertje wordt gezet, het bewijs dat je kat is geënt en wanneer.
Heb je zo'n paspoort nooit gekregen dan moet je daar bij de dierenarts om vragen.

Overigens verschilt het per vaccin hoe vaak er geënt moet worden, het is in ieder geval niet nodig om voor alle ziekten jaarlijks te enten. Op www.allemaalkatten.nl/verzorging/vaccinatie/vaccins kan je daar wat meer informatie over vinden.

Leuk om te lezen dat je dit een fijne website vindt. :blij:
Anoniem's Profielfoto
Anoniem antwoordde #1522 28 dec 2012 11:01
Wat nu als de kat op pension gaat omdat ik op vakantie ga. Mijn mooie britskorthaar is nu 11 maanden en heeft gelukkig alleen die eerste vaccinaties gehad. Maar in het pension vragen ze naar het dierenpaspoort? Wat raad u mij aan.
Een fijne website trouwens. Ik heb hem in mijn iPad opgeslagen

Discuss dit artikel

INFO: Je bericht wordt geplaatst als 'Gast'