Mocht u in de veronderstelling zijn dat u het bent die een kat in huis heeft genomen, dan heeft een kat daar toch andere ideeën over. Het huis waar een kat in terecht komt beschouwt hij vrijwel meteen als zijn huis. De bewoners die er in rondlopen neemt hij op de koop toe. Hij tolereert ze vriendelijk, maar het is hem om het even wie het zijn, ondanks dat wij menen dat dat niet zo is. De mate van vriendelijkheid verschilt per kat. Er zijn erbij die het heel gezellig vinden, al die mensen in zijn huis.

 

kerst-kat
Kerstkat toegevoegd
door webmaster. ;)

Er zijn er ook die zich meer richten op de bewoner die het eten regelt of op de schoot van die bewoner die het niet zo op katten heeft. Heeft het huis een tuin, dan is dat zijn tuin. Hijbepaalt wie er wel en niet in mogen. Staat het hoofd van een buurkat hem niet aan dan wordt deze er gedecideerd uitgemept, zonder verdere uitleg.

 

Voor katten hebben hun bewoners soms een wat lastige eigenschap. Ze willen nog wel eens heen en weer schuiven met de inboedel. Zo kan het gebeuren dat zijn favoriete stoel zich ineens in een andere hoek van de kamer bevindt. Of dat de bank weer is verschoven waardoor de populairste leuning, vanwaar je alles mooi kon overzien, op een minder overzichtelijke plek zit. Ook staan er soms dingen op plekken waar anders geen dingen staan. Zoals een tas. Of een doos. Dat vraagt even om de nodige aandacht. 'Hé, wat is dat? Even ruiken. Zit er wat in? Kan je er in zitten? Verhip, dat kan. Mooi. Dan ga ik er even in zitten. Zo, nu zien ze mij niet meer. Gezellig hier. Jongens! Jullie zien mij niet, maar ik zit in de doos hoor!'

Er is één periode waarin die bewoners het wel erg gortig maken. Dan wordt de buitenboel naar binnen verplaatst. Overal in huis doemen bakjes op met onderdelen uit zijn tuin en stukjes natuur van buiten de tuingrenzen. De bewoners maken het zo bont dat er zelfs hele bomen van buiten naar binnen gesleept worden. Onthutst wordt zo'n onderneming door de kat gadegeslagen. Want een boom hoort niet in huis. Die hoort buiten. Wat die boom nu binnen doet, is ze een raadsel. Even uitproberen is er niet bij, want dat leidt tot een lichte vorm van hysterie bij die bewoners. Dat moet maar even uitgesteld tot 's nachts. Ook met het oog op de overige belangwekkende spullen die ze er in hangen, die tref je niet aan in buitenbomen.

Tijdens zo'n periode gaan mijn gedachten terug naar een jaar dat de kinderen en de kat nog klein waren. Dat jaar had ik me laten verleiden tot de aanschaf van boomverlichting waarbij pluizige bolletjes de lichtjes omfloersten, wat een beetje hetzelfde effect gaf als het aloude 'engelenhaar', dat niet meer verkrijgbaar was. Niet helemaal onbegrijpelijk want je kreeg daar altijd, hoe voorzichtig je er ook mee was, nare wondjes van aan je handen. Nee, dan liever deze pluizenbolletjes. Maar de pluizenbolletjes bleken van dezelfde makelij als de speelgoedmuizen van onze jeugdige kat. Dit maakte de boom voor hem, samen met de overige versiersels, tot een El Dorado. Na drie keer omver getrokken te zijn hadden wij de boom noodgedwongen met een stuk touw aan een verwarmingsbuis vastgebonden en de nog levende kerstballen, slingers en overige kerstzaken verhuisd naar de bovenste regionen. Slechts een zielige sliert gescalpeerde lampjes mocht onderin blijven hangen. De piek vond dit alles niet kunnen en weigerde rechtop te blijven staan. Het kwam de schoonheid en symmetrie van de boom allemaal niet ten goede ...

Onder deze wat onsamenhangende boom lagen de cadeautjes. De interesse voor deze cadeautjes ging bij de kinderen voornamelijk uit naar de binnenkant, bij de kat naar de buitenkant ervan. Fascinerende strikjes, kekke glimmertjes, het bleef hem boeien en het moest allemaal steeds even aangeraakt worden.

Kerstavond bleek een feest voor een ieder: de kinderen genoten van de uitgepakte cadeautjes, wij genoten van de kinderen en de sfeer, de kat genoot van het van zijn inhoud bevrijde pakpapier. We hebben nog een - goeie ouwe - videoband waarop verrukte kindergezichtjes onder een wonderlijke boom te zien zijn met op de achtergrond afwisselend propjes papier en een kat door het beeld schietend.

Ach ja. Nu zijn we allemaal wat ouder. Ook de kat. De kerstboom blijft tegenwoordig staan en de kerstbakjes worden met rust gelaten. Die vreemde gebruiken van zijn bewoners heeft hij inmiddels geaccepteerd.

 

Janske

Dorine Post antwoordde #667 14 dec 2010 22:11
Zo hadden wij ooit nep appeltjes in de boom gehangen, dat leek ons veiliger dan glazen ballen. Deejay vond ze geweldig! Iedere ochtend bleek hij er weer in geslaagd om praktisch alle appeltjes uit de boom te meppen die hij kon bereiken vanaf het dressoir naast de boom. We vonden ze terug in alle hoeken van de kamer.
Deejay heeft nog maanden lang met de appeltjes gespeeld.

Dat was de laatste keer dat we een levende boom in huis hadden. Onze "kerstboom" is tegenwoordig een met kunstgroen en kleine lampjes omwikkelde kegel van kippengaas. Jammer voor de katten want dat is geen interessant speelgoed.

Discuss this article

INFO: You are posting the message as a 'Guest'