Ziekten waarvoor vaccins zijn ontwikkeld:

Kattenziekte (Feline Panleukopenie)

Na enting tegen kattenziekte onstaat een goede en langdurige bescherming. (Er zijn resultaten van katten, die na zes jaar nog beschermd waren ondanks het feit dat ze met een geïnactiveerd ("dood") virus waren geënt.)
Door poezen goed te enten en ervoor te zorgen dat kittens meteen na de geboorte voldoende moedermelk op kunnen nemen krijgen de kittens een uitstekende bescherming van de moeder mee. Enting van de moeder voor het dekken zorgt ervoor dat de moeder aan de kittens via de melk en goede weerstand meegeeft.
( N.B. Enten tijdens de dracht met levende vaccins wordt ernstig ontraden en is strikt genomen ook niet nodig. )
Daarom is enting van de kittens op een leeftijd van 9 en 12 weken in de meeste gevallen voldoende. Hierna vindt de volgende enting plaats als de kat ongeveer 1 jaar oud is, waarna jaarlijks of 1 maal per twee jaar wordt geënt.

Niesziektecomplex (Feline virale rinotracheïtis/ Feline herpesvirus, Feline calicivirus)

De bescherming na enting tegen niesziekte is helaas maar van korte duur. Dit komt door de vele besmettelijke en niet-besmettelijke factoren die bij niesziekte een rol spelen. Toch zijn entingen van groot belang om de kans op niesziekte zo klein mogelijk te maken en om, als een infectie toch aanslaat, de verschijnselen zo gering mogelijk te laten zijn. Geadviseerd wordt om te enten tegen alle ziekteverwekkers van niesziekte waarvoor een entstof bestaat.
In de meeste gevallen wordt een eerste enting gegeven op een leeftijd van 9 weken. Voor een goede bescherming moet deze enting op de leeftijd van 12 weken herhaald worden. Als zich op jongere leeftijd problemen voordoen kan al op 6 weken voor het eerst worden geënt (herhalen op 9 en 12 weken). Daarna is het raadzaam om de enting in overleg met uw dierenarts regelmatig te herhalen. Bij dieren die in groepen worden gehouden kan het zinvol zijn tweemaal per jaar te laten enten. Uiterlijk 2 weken voor opname in een cattery of pension en 2 weken voor het bezoeken van een tentoonstelling, moeten dieren opnieuw worden geënt

Chlamydophila (Chlamydia) psittaci

Chlamydia is één van de ziekteverwekkers die een rol speelt bij niesziekte. Omdat de noodzaak en het nut van vaccinatie tegen Chlamydia door sommigen wordt betwijfeld zit deze entstof niet altijd in het vaccin. Uw dierenarts kan u vertellen of uw kat al of niet tegen Chlamydia is beschermd.
De duur van de immuniteit opgebouwd door enting is niet lang, soms minder dan één jaar. Dieren worden echter bij een besmetting veelal minder ernstig ziek, al zijn ze door de enting misschien niet altijd volledig beschermd.

Rabiës (hondsdolheid)

Tegen rabiës wordt geënt met entstoffen op basis van dood rabiësvirus. Na eenmalige enting vanaf de leeftijd van 12 weken ontstaat een weerstand die  ten minste 3 jaar aanhoudt. Als u echter met uw kat de grens wilt passeren gelden andere regels (enting is pas 30 dagen na toediening geldig en mag niet ouder zijn dan 1 jaar). Omdat de eisen voor de verschillende landen sterk kunnen verschillen is het verstandig ruim van tevoren contact op te nemen met uw dierenarts. Voor Engeland, Noorwegen en Zweden minimaal een half jaar tevoren uw dierenarts raadplegen.

Feline leukemie virus (FelV)

Er zijn momenteel twee types FeLV-vaccin voorhanden. Er is een geïnactiveerd vaccin van complete virusdeeltjes en een van viruspartikels. Beide vaccins bieden een bescherming van tenminste 1 jaar.

Feline infectieuze peritonitis (FIP) (buikvliesontsteking)

Het enige vaccin dat momenteel bestaat is een geïnactiveerd vaccin dat intranasaal (in de neus) wordt toegediend. De bescherming die dit vaccin biedt is minimaal, maar het maakt wel enig verschil.