Inhoudsopgave

Bron: Kattenmanieren nr. 2 - 2004

Debbie Rijnders is gedragstherapeut voor dieren en directeur van Tinley.
Zij is als docent/ organisator verbonden aan diverse opleidingen op het gebied van diergedrag. Naast haar schrijfwerk voor diverse publieksbladen en diergeneeskundige tijdschriften is zij uitgever van het vakblad Huisdier & Gedrag. Vanuit haar deskundigheid als gedragstherapeut schrijft ze over kattengedrag voor Kattenmanieren.

Stel, je bent een klein jong katje en je hebt net een hele reis gemaakt naar je nieuwe huis. Zomaar bij je broers en zussen weg, zomaar uit het veilige mandje van je moeder. Voor het eerst van je leven zit je in een auto, in een gekke doos met vreemde luchtjes die de hele tijd open en dicht gaat, omdat er nieuwsgierige gezichten in kijken en grijprage handjes aan je friemelen.

Dan kom je doodmoe in dat huis en dan vinden ze dat je maar even flink moet zijn en aan alles meteen maar wennen moet. Je mandje gaat open, midden in de kamer, zonder dat je eerst hebt kunnen rondkijken naar een veilig plekje, ledereen praat door elkaar en er zijn misschien wel kinderen van de buren uitgenodigd om te zien hoe schattig je bent.
Voordat je een sprong kunt maken naar een donkere plek onder de kast, heeft de hond je ontdekt; die had allang door dat er iets spannends in dat mandje zat. Hij wil je geen kwaad doen, maar wil wel erg graag aan je ruiken, en omdat het een hond is heeft hij voorkeur voor een zekere plaats... Met die hele grote kop duikt hij onder je staart en het lijkt wel of je een meter de lucht in gaat.
Wat heb je nu geleerd? Dat het hier eng en gevaarlijk is: het kan hier nooit leuk worden en je bent alleen maar doodsbang. Het helpt niet als je je groot maakt en je staart de lucht insteekt... je wordt gewoon uitgelachen! Misschien is er nog wel een kat in huis die meteen kennis met je moet maken. Hij vindt er waarschijnlijk niets aan om zomaar geconfronteerd te worden met een nieuweling.

Wat moet de eigenaar wél doen?
Nu zit u als eigenaar met twee of meer katten die niet gelukkig zijn met de situatie. Sterker nog, er is maar eenmaal een eerste ontmoeting en als die niet gunstig verloopt, kan het heel moeilijk worden om het nog ooit gezellig te krijgen tussen het kattenvolk onderling. Hoe kunt u, als baasje, deze problemen voorkomen?
Tref alle voorbereidingen ruim voordat de nieuwe kat (of kitten) komt, zodat er geen gestresste situatie ontstaat na aankomst van het nieuwe dier.

Zorg dat u een 'stiltecentrumpje' heeft gereserveerd voor de nieuweling. Dit is een kamertje, of zelfs de badkamer. Daar zet u hem, zodra u met hem thuiskomt, meteen met -open- vervoersmandje en al in. Natuurlijk staan daar een kattenbak en op een afstandje daar vandaan voer en water. Zorg ook voor een lekker ligplekje en een speeltje. De deur gaat dicht. Zo kan het dier wennen aan alle geluiden van het huis en op zijn op zijn gemak in zijn afgesloten kamer van alle faciliteiten gebruik maken. Als u na verloop van een paar uurtjes merkt dat alles goed gaat kunt u zelf naar binnen gaan, deur achter u dicht. U gaat in een hoekje op de grond zitten, desnoods met een boek. Kijk de kat niet aan, leg wat lekkers om u heen verspreid en bijvoorbeeld een vest dat u net aanhad, waaraan hij mag snuffelen om op veilige afstand met u kennis te maken.

Misschien zoekt de kat al toenadering, zodat u hem zachtjes achter zijn oor kunt kriebelen. Forceer niets en dwing het dier nergens toe; ga hem niet oppakken als hij dat niet wil. Herhaal de procedure met uw (rustige) kinderen, een voor een. Zet, als u de indruk heeft dat het diertje er aan toe is de rest van het huis te bekijken, de deur op een kier totdat het zelf naar buiten gaat naar een volgende ruimte. Doe dat op zijn vroegst pas de volgende dag! Zorg dat de rest van het huis afgesloten blijft; het dier krijgt steeds één kamer tegelijk bij zijn nieuwe leefgebied.
Pas als hij aan het nieuwe gezin gewend is, is het raadzaam hem met zoveel mogelijk andere mensen kennis te laten maken.

Vervolg >>